रूपै दा शलैपा तेरा गेआ तारे दबाई, गोरिये नेईं जायां मिगी छोड़ी, देआं तुगी सनाई गोरिये। तूं आई जायां चाननी दी नि’म्मी लोई लेई अक्खियां कबल्ली हीखी तेरी बैठी दियां खोई-खोई मनचित्त मेरै छड़ी तेरी गै सूरत समाई, गोरिये नेईं जायां मिगी छोड़ी, देआं तुगी सनाई गोरिये। आसें उप्पर दुनिया दी मिट्ठी-मिट्ठी खेढ चलै जोत ख़ुशनसीबियें दी बारी-बारी सारें दै बलै कुत्थड़ा कैंचैली कालजै सन्हाकी ठंड तूं पाई, गोरिये नेईं जायां मिगी छोड़ी, देआं तुगी सनाई गोरिये। जिंद मेरी तेरे गै परवासें शैल-छबीली बज्झी पराह्ल्लै लड़ लग्गियै नेईं बनी जायां मड़िये कचज्जी नर्क जीवन च तेरे बिजन लैग कमाई, गोरिये नेईं जायां मिगी छोड़ी, देआं तुगी सनाई गोरिये। छड़कोए दुख-कसाले, तेरे भरोसैं मुंहै फिरेआ रंग ओह् बनेआ सतरंगी जेह्ड़ा, उमर भर टुरेआ ‘नारंग’ तेरे हैलें सुर्त फिरी, तुगी ओड़ा गलाई, गोरिये नेईं जायां मिगी छोड़ी, देआं तुगी सनाई गोरिये।





