गज़ल

0
3
चार साहें शा बी हौली गै ही, परचोली कुसै
मौत दे पलड़ै च जद बी ज़िंदगी तोली कुसै।

ज़िंदगी गै ज़िंदगी शा हत्थ खिच्ची लै जदूं
फ्ही कु’दे अग्गें ही जाइयै अड्डनी झोली कुसै ?

चाऽ मनै दे गै जे अपना साथ छोड़ी जान तां
कट्टनी एह् ज़िंदगी फ्ही कुस दिया र्‌होली कुसै ?

जे सफर होंदा सबल्ला जिंदगी बी सौरदी 
गैह्‌लिया उसदी धङानै जिंदगी रोली कुसै !

हिरख-पानी हा, असें बी अक्ख मीची डीकेआ
केह् पता हा उसदे अंदर बिक्ख ही घोली कुसै !

इस जदीदी मौसमा दे रंग फ्ही किस कारिया 
जे रवायती अक्खियें चा मैल निं गोली कुसै । 

अग्ग हिरखै दी जो सलगी, बुज्झनी थी केह्,सगूं 
होर भड़की स्हालने तै जद हवा झोली कुसै । 

मैह्‌लड़ैं गै रेह् न ढोंदे सूरजै दी गंढ सब
कुल्लियैं निं भुल्लियै बी रोशनी डोह्‌ली कुसै ।
 
शेऽर एह् तेरे "बगान्ना" मक्खनै साहीं तैरने 
बाद तेरै जद कदें बी डोगरी छोली कुसै।.

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here