जाने आह्ले दी रेही पन्छान हर दिलै च बैठी शान अचानक इ’नेंगी होएआ केह् सब हिरखी सीन्नै होए र्हान हर दिलै च बैठी शान जाने आह्लें दी रेही पन्छान। इक अवाजा हां-हां करदे बजुर्ग-बच्चें दी इज्जत करदे मित्तर- यार न सब परेशान हर दिलै च बैठी शान जाने आह्लें दी रेही पन्छान । औखी मैह्फल असान बनांदे दुएं दी पीड़ सीन्नै लांदे उप्पर साढ़ै खूब हसान हर दिलै च बैठी शान जाने आह्लें दी रेही पन्छान । रीढ़ दी हड्डी काफले दे से मित्तर-यारे दे बिच्च हीरा हे से बस्ती-रस्ते बी होए बरान हर दिलै च बैठी शान जाने आह्लें दी रेही पन्छान । घर ते कोठा, मंजल चबारा उं’दे साथैं लगदा हा प्यारा जम्मियां कलियां आया तुफान हर दिलै च बैठी शान जाने आह्लें दी रेही पन्छान । चेतै औन ओह् दिन गुजारे रुक्खियां यादां रेह् न स्हारे सब्भै आखी एह् गलान हर दिलै च बैठी शान जाने आह्लें दी रेही पन्छान। खाल्ली जगह हून भरचै कि'यां उं’दियां यादां रुक्खियां रेहियां कु’त्थै लभदे न नेह् इन्सान हर दिलै च बैठी शान जाने आह्लें दी रेही पन्छान । ‘कादिर कुंडरिया’ पीढ़ ऐ पराई तु’म्मी मड़ेआ छाती लाई डुसकी-डुसकी सब्भै लगान हर दिलै च बैठी शान जाने आह्लें दी रेही पन्छान। हर दिलै च बैठी शान जाने आह्लें दी रेही पन्छान ।





