चल हून घरै गी परतोचै। मता फिरी लैता जुआन जागतें-कुड़ियें च हू्न बुड्ढे-लट्ठे बचपनै च बसोई लैचै चल हू्न घरै गी परतोचै। पुच्छने आह्लें गी पुच्छन दे आखने आह्लें गी आखन दे आलू-कचालू पुत्तर कु’त्थै गे हे बाबा जी दी टोकरी च खेला दे हे। त्रक्कड़ी च कदें तुलै करदे हे ते कदें त्रक्कड़ी फड़ी तोला दे हे सेर सवा सेर दा ब’ट्टा बनी बजन बधा दे ते कदें घटा दे हे। डाक्टर-डाक्टर मरीज-मरीज खेलदे-खेलदे शीशे अग्गै खड़ोई फब्बै करदे ते कदें शीशा दिक्खियै मुंह् बनाऽ दे हे चल हू्न घरै गी परतोचै। पुच्छने आह्लें गी पुच्छन दे आलू-कचालू पुत्तर कु’त्थै गे हे मरजी उं’दी मन्नना ऐ ते मन्नन बाबा जी दी टोकरी च खेला दे हे।





