केह् दस्सां, केह् हा, मेरा ओह्दा प्यार मिट्ठी-मिट्ठी पीड़, चेत्तें दा खलार । किश सरकंडे मेरे कालजे च खुब्बे दे नि’म्मा-नि’म्मा जैह्र, मासां जेहा बखार । नैनें दी त्रिक्खी, दिलै दी ही चोरती ते नशेआई जेही सप्पनी दी चाल । कोसी जेही ब्हाऊ च, ओह्दियां सगंधियां फुल्लें साहीं खिड़ेआ, मैह्कदा शबाब । किश सि’ल्ले-सि’ल्ले, मेरे नांऽ खत ओह्दे खशबो भरोचे दा इक रेशमी रमाल । डायरियें च पेदे सुक्के दे गलाब-गुट्टे किश मोरपंख, किश गल्लें दा मलाल । किश मेरे हौंसले, किश ओह्दी कशमकश जातियें दे फासले, लोकें दा बबाल । हंसे दी जूनै हा , मोतियें गी हांबदा ओह्दा चोग मैंह्गा, में हा कंगाल । उ’आं ते हा फासला, इक-दो गैह्ली दा उमरें दे पैंडे साहीं, होआ निं पार । ओह्दा जोर चलेआ, ना मेरा गै कोई डोर मदारी हत्थ, ओह्दे गै कमाल । कोई साह् साहैं मेरे, कदें-कदें मैह्की जंदा जि’यां कोई बेरुत्तें, खिड़ी जाऽ गलाब । किश ओह्दे हास्से, अजें बी खनकदे पाई पजेबां फिरै, जि’यां कोई नार । हुन ओह्दे चेतें, किश हिस्सले-हिस्सले दे अक्खें उप्पर होई जि’यां उमर सोआर । इन्ना गै दोस्ता, साढ़ा एह् फसाना ऐ दिलै च बुआल, अक्खें च छुआल ।





