मेरा मेरे नै गै म्हेशा मकाबला रेहा न मंज़िलै च, न मेरे च फासला रेहा । डुआरी जीने दी उच्ची ही, गास हा लौह्का मनै च जीने दा, खबरै हा तां खलाऽ रेहा । दिलै दी गै ते बधाने, घटाने दी गल्ल ही हा हांबदा जिस्सी, उसदा बी तां निं चाऽ रेहा । बड़ा जरूरी बी, उमरी नै होई ‘आ खारज समां गुज़रने नै, अपना गै नेईं पता रेहा । समझ शा बाह्र जो, उसदा ते केह् गिला करना समझ च आया जो, उसदा बी नेईं मज़ा रेहा । सुआाद जीने दा हर शैऽ चा में लेआ इन्ना खरै फ्ही झूरा हा, अंदर गै की दड़ा रेहा । तमाम उम्र गै दुनिया चा जो रेहा तुपदा मेरे गै हड्डें च ओह् साह् हा, जिसदा ताऽ रेहा।





