दिल लाना इक तेरे ताईं इक खेढ सेही पर इस खेढा बिच्च अस भलेआं तबाह् होई गे लकडी़ जदूं बलै, बली कोला बनी जंदी अस ऐसे फकोए जे सोआह् होई गे दिल लाना इक तेरे ताईं इक खेढ सेही । दुनियादारी ने तुगी मेरे कोल नेईं औन दित्ता दुनियादारी गै मिगी नेईं जान दिंदी ऐ दूर जिंदगी कोई धागा नेईं, जेह्ड़ी तोडी़ तंद देआं कीते वादे दा चेता करै जीने गी मजबूर अपनी अक्खीं सामनै सब दावे हारदे गे अस अपनी बरबादी दे खुद गोआह् होई गे दिल लाना इक तेरे ताईं इक खेढ सेही पर इस खेढा बिच्च अस भलेआं तबाह् होई गे । रिश्ते साढ़े गी कदें कोई नांऽ थ्होआ गै नेईं बिन नांऽ दे रिश्ते नै बडा़ औखा जीन होंदा सारी उमर छज्जै इच पाइयै छट्टनै पेई गेई इक्कलै पनाई चेतें दी बडा़ औखा पीह्न होंदा ना आर रेह् अस ते नेईं पार गै पुज्जे बस घुम्मनघेरियें इच गै खाह्मखाह् होई गे दिल लाना इक तेरे ताईं इक खेढ सेही पर इस खेढा बिच्च अस भलेआं तबाह् होई गे । मन्नेआ तेरियां बी ते किश मजबूरियां होनियां गै पर भार इं’दा हुन चुक्कियै अस ते जी नेईं सकदे सीऽ कीता ना उफ्फ, पीते न घुट्ट सबरै दे हुन कौड़तन मीह्नें दी घुट्ट-घुट्ट पी नेईं सकदे बेड़ी खालमखाल्ली पतनै सुन्नमसान पेई अस कंढै बैठे निग्गोसार मलाह् होई गे दिल लाना इक तेरे ताईं इक खेढ सेही पर इस खेढा बिच्च अस भलेआं तबाह् होई गे। पता मिगी चन्न गासा दा तूं, उच्चडा़ तेरा थाह्र गासा नै करां घमाई आऊं औकात नेईं मेरी अपनी गै अंदरोठी कुढ़ां अंदरो गै अंदरी आऊं भाएं जोगिये आह्ली गै सेही पाई निं तूं फेरी सैल्ले रौंसले बाग बड़े तेरे अग्गें-पिच्छें न। अस, औंदा नेईं जो गुआली, ओह् माडा़ घा होई गे दिल लाना इक तेरे ताईं इक खेढ सेही पर इस खेढा बिच्च अस भलेआं तबाह् होई गे । …





