जाड़ैं दिक्खो रंग-बरंगे फुल्लें दियां ब्हारां हर ब्हार च पक्खरू उडदे कन्नै कूंज डुआरां घा हरे ते पत्तर सैल्ले लभदे सारे पास्सै दिनें-दपैह्रीं बद्दल दौड़न न्हेरा होंदा ऐ गासै ठंड कलेजै पौंदी जेल्लै झुलदियां ठंडियां सारां हर ब्हार च पक्खरू उडदे कन्नै कूंज डुआरां जाड़ैं दिक्खो रंग-बरंगे फुल्लें दियां ब्हारां । इक ब्हार बलूंघड़ दिक्खो चढ़दा जाई शमान डूने-पत्तलां तीलें कन्नै औंगलीं बुनी टकान इ’नें डूनें ते पत्तलें साढ़े केईं कम्म सुआरे ओ गंढ ब’न्नियै परोह्त होर लैंदे न ओह् लुआरे एह् बी घर-घर जाइयै दिक्खो करदे न अपनियां कारां हर ब्हार च पक्खरू उडदे कन्नै कूंज डुआरां जाड़ैं दिक्खो रंग-बरंगे फुल्लें दियां ब्हारां । मोर बी पाह्लां पांदे दिक्खो अपने फंघ डुआरी सोचदे पैर दिक्खियै थल्लै लेई गेई ओह् गटारी छम-छम करदे चोन अत्थरूं सुद्धे रोन बचैरे जिया करदे काईं दे स्हारै ओह् बी देआ दी लारे कलाईं दी तुस गल्ल निं पुच्छो मल्लियां इ’नें धारां हर ब्हार च पक्खरू उडदे कन्नै कूंज डुआरां जाड़ैं दिक्खो रंग-बरंगे फुल्लें दियां ब्हारां । कुतै कबूतर जाई ब’वा दे, आह्लड़े बुनी टकान ओ बिच्च आह्लड़ैं ञ्यानें इं’दे सुरां सुद्धियां लान कुदरत दी एह् लीला दिक्खो मौज बज्झी दी प्हाड़ैं मिट्ठी खंड गलानी सुनो रौनक लग्गी जाड़ैं फड़-फड़ दिक्खो उड्डा दियां गांदियां न गीत गतारां हर ब्हार च पक्खरू उडदे कन्नै कूंज डुआरां जाड़ैं दिक्खो रंग-बरंगे फुल्लें दियां ब्हारां । जे कदें तुस गनाहीं गी दिक्खो, सुत्ती दियां बी जागन आपमुहारा जेह्ड़ा चलदा उस्सै गी एह् दाह्गन एह् बी अपनै राज करा दियां बिच्चुएं दियां बूआं सप्प-खड़प्पे थाप्पियां देन— जीन मेरियां नूहां जे कुसै गी डंगी जान कि’यां डंग तुआरां हर ब्हार च पक्खरू उडदे कन्नै कूंज डुआरां जाड़ैं दिक्खो रंग-बरंगे फुल्लें दियां ब्हारां । बस्सा दे न लाह्म्मां-धारैं दिक्खो पिज्जड़ां-पाह्ड़े खब्बल सैल्ले एह् चरा दे, दंदियैं इं’दे जाड़े लेई बंदूक 'कुंडरिया' बैठा करन केह् एह् बचैरे नस्सन छेड़ सुनियै दिक्खो डरा दे मारे-मारे ‘कुंडरिया’जी तुस गल्ल निं पुच्छो दुशमन इं’दे ज्हारां हर ब्हार च पक्खरू उडदे कन्नै कूंज डुआरां जाड़ैं दिक्खो रंग-बरंगे फुल्लें दियां ब्हारां ।





