जदूं बी चलदे पवै ,ज़िंदगी दी झात, मड़ो तां लग्गै फुल्लें नै करदी ऐ गल्लबात, मड़ो । लिखी-लिखी गै मटाई ऐ सदियें दी कालख मेरी गै काह्न्नी ही, मेरी गै ही दुआत, मड़ो। एह् फर्क तेरी तरह जानवर बी नेईं करदे ओ माह्नू, तुई गै की भाखी ऐ जातपात मड़ो । में मन्नां , ढक्क ऐ जीवन, चढ़ी-ढली जाना बा हौसलें दी गैंईं इच बड़ा चबात, मड़ो । पता बी ऐ ,बा में फ्ही बी ऐ खिट्ट लाई दी । में डाल-डाल आं ते मौत पात-पात, मड़ो ।............ --कविता— मेरी डोगरी, मेरी डोगरी मेरी ज़िंदगी, मेरी ज़िंदगी मेरा इश्क ऐ, मेरी आशकी मेरी डोगरी, मेरी डोगरी । मेरी आत्मा, मेरी चेतना चिंतन, मेरी संवेदना तुगी बोलनां, तुगी सोचनां तेरा बोल-बोल सुनना देई मान ते सम्मान मी मेरा सिर उच्चा करी ओड़दी मेरी डोगरी, मेरी डोगरी । मेरा साह् ऐं तूं, उत्साह ऐं तूं मेरा जीन ऐ तूं, ऐं जनून तूं तूं ऐं सजरी धुप्प ते लो मेरी कदें खां निं झूठी में सोह् तेरी तुगी नेईं बसारां में इक घड़ी मेरी डोगरी, मेरी डोगरी । तुगी साधना करी साधेआ अभिव्यक्तियें गी अराधेआ अनुभूतियें गी खंघालेआ गीतें च गज़लें च ढालेआ मेरे अक्खरें गी देई जीवादान मेरे भावें गी तूं बझालेआ मेरी सोच तेरी गै गोचरी मेरी डोगरी, मेरी डोगरी । मेरा रोम-रोम हा सक्खना मेरे साहें इच ही वेदना तुगी पूजेआ करी पूजना तुगी बंदेआ करी वंदना तेरी मेह्र होने दी देर ही होई अक्खरें दी सिरजना मी बंझै गी शंगारियै तूं बनाया ओठें दी बौंसरी मेरी डोगरी, मेरी डोगरी ।





