हिरख पनीरी मां-बोल्ली दी मन पैली बिच्च राहेओ जदूं पनीरी जा मठोई, घर-घर जाइयै लाएओ। भुल्लेओ नेईं एह् दुनियादारो, करदे र'वेओ हीले मुहां फबदे मां-बोल्ली दे अक्खर खूब रसीले इसदा कदें बी गल निं घोटेओ ञ्याणें गी सखलाएओ जदूं पनीरी जा मठोई, घर-घर जाइयै लाएओ। भाशा दी जो कदर करै, ओह्दी अपनी कदर बी पौंदी ऐ स्कूल-कालजें जदूं पढ़ोऐ, भाशा मती मठोंदी ऐ बेगौरी निं रेही जाऽ, लोको, इसगी हक दोआएओ। जदूं पनीरी जा मठोई, घर-घर जाइयै लाएओ। मिश्री मिट्ठी, सुंढ-पंजीरी भाशा एह् अनमुल्ली ऐ दुनिया खबरै इसगी ‘किप्पी’ जींदी कि'यां भुल्ली ऐ भामें भुल्लै अपना आपा, इसगी नेईं भलाएओ जदूं पनीरी जा मठोई, घर-घर जाइयै लाएओ।





