कदें पुच्छी दिक्खो

0
3
माऊ दे ढिड्डै च मुंढ पौंदे गै
फोहे जनेही जान गी 
जिस्सी बार-बार 
सुनने गी मिलदा ऐ--
‘मारी दे इस्सी’ 
कि’यां ओह्‌दा त्राह् निकलदा ऐ
साह् घटोंदा ऐ
छड़कदी, तड़फदी
इक-इक पल 
जेह्‌दा मुश्कल निकलदा ऐ
ओह्‌दी कदें पीड़ बुज्झी दिक्खो
केह् बीतदी ओह्‌दे मनै पर
कदें पुच्छी दिक्खो।

  
कदें पुच्छी दिक्खो-- 
घरै दा पूरा कम्म संढने दे मगरा बी
अपने भ्राऊ कन्नै
रुट्टी खाने ई बैठी दी कुड़ी गी
जेह्‌दी थाली च सुक्के फुलके 
ते
भ्राऊ दी थाली ध्यो कन्नै गच्चो-गच्च
ते फ्ही बी उस्सी खोंदा ऐ--
‘कुड़ी बस्स कर हुन ।’
उसदे मनै गी 
रुक्की खाने आह्‌ले सोआलें दे परतें गी
फरोली दिक्खो
केह् बीतदी ऐ उस पर 
कदें पुच्छी दिक्खो ।

कदें पुच्छी दिक्खो 
अनभोल कुड़ी गी 
जेह्‌दी जोआनी गी 
गुज्झी-गुज्झी नजरें नै 
तोसदे न
मौका मिलदे गै 
शकार बनांदे न, भोगदे न
बाद च न्यांऽ आस्तै
भटकदी ऐ दर-दर
ओह्‌दी बेबसी,
ओह्‌दी पीड़ बुज्झी दिक्खो 
ताs-उमर उस पर केह् गुजरदी ऐ
कदें उस्सी पुच्छी दिक्खो । 

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here