सभनें थमां बड्डा पाप

0
3
मनुक्ख जून थ्होना सभनें शा बड्डा पाप ऐ               
एह्दे कोला बड्डा नीं कोई बी श्राप ऐ।
        
दुख मड़ो अपनें दा इसगी झलोऐ नेईं 
दुखै च उस शा खलोऐ ते पलोऐ नेईं 
लगदे रौह्न मिलन ते बछोड़ें दे पलेशटे 
मोह् भंग होने आह्ले मुक्कन नीं रेड़के 
करदा मसूस म्हेशां अपना गै आप ऐ 
एह्दे कोला बड्डा नीं कोई बी श्राप ऐ।

मनुक्ख जून थ्होई दी झल्लने ते पौने न 
खुशी गमी आह्ले सुख दुख म्हेशां रौह्ने न 
मसूस बछोड़े च जनेहा फ्ही होंदा ऐ 
मूहां निं बलोंदा उ'आं, नां गै लखोंदा ऐ          
जीवनै च बड्ढा एह्दे शा नीं संताप ऐ 
एह्दे कोला बड्डा नीं कोई बी श्राप ऐ।

सौखे निं भलोंदे यारो जिगरी बछोड़े न 
मत्त मरी जंदी होई जंदे अ'न्ने-बौरे न
मसूस मड़ो किश किश इ'यां फ्ही होंदा ऐ 
जिगरै दा मास यरो जि'यां फ्ही खचोंदा ऐ 
बिन जपे होंदा रौंह्दा आपूं गै जाप ऐ 
एह्दे कोला बड्डा नीं कोई बी श्राप ऐ।

एह्दे शा निं बड्डी लभदी कोई बी सजा ऐ  
मरदे तोड़ी भुगतनी जेहृड़ी बिन वजह ऐ         
मनुक्खै कन्नै रब्ब ने बी हद करी छोड़ी ऐ 
बुद्धि ते हिरदे नै संवेदना बी जोड़ी ऐ 
हिरदे चा रेही-रेही निकलै अलाप ऐ 
एह्दे कोला बड्डा नीं कोई बी श्राप ऐ।

खबरै केह्ड़े कर्में दा फल यारो होंदा ऐ 
मनुक्खै गी सज्जनो मनुक्ख चोला थ्होंदा ऐ 
पेआ रौंह्दा जीवनै च दुखें दा खलार ऐ 
बछोड़ा होंदा जित्थै फ्ही नर्क दुआर ऐ 
जेह्दे अग्गै प्रले दी बी किश निं औकात ऐ 
एह्दे कोला बड्डा नीं कोई बी श्राप ऐ। 

रुक्खें-कुक्खें, नुक्करें च जीन नभाई लैंदे 
पक्खरू-जनौर समां खुशी नै बिताई लैंदे 
बछोड़ा उं’दे जीवनै  निं इन्ना  पीह्न  पांदा ऐ 
मरदे तोड़ी जिन्ना एह् मनुक्खै गी तपांदा ऐ 
हिरदे रैह्त होंदा तां औंदा इसी रास ऐ 
एह्दे कोला बड्डा नीं कोई बी श्राप ऐ।
 
मिलन-बछोड़े दे मझाटै यारो दौड़ै दा 
दरेआ जीवनै दा कुसै गी निं छोड़ै दा 
घट्ट-बद्ध सभनें गी दुख इन्नै दित्ता ऐ 
जम्मेआ जो जैह्र उस जीवन दा पीता ऐ 
मलाई सुर कुसै ने भां रेहा कोई खिलाफ ऐ 
एह्दे कोला बड्डा नीं कोई बी श्राप ऐ। 
       
देहू शा बी बड्डा यारो दुख ऐ बछोड़े दा 
लक्ख बी इलाज  करो मुड़दा नीं मोड़े दा 
जिन्ना बी एह् सूखम बजूद ऐ उन्ना मोकला 
बिच्चो बिच बंदे गी एह् करी सु'ट्टै खोखला 
 सनैह्री उस तै बडला नां चाननी फ्ही रात ऐ 
 एह्दे  कोला  बड्डा   नीं  कोई  बी  श्राप  ऐ। 

पैंछियें दे गीत नां गै चाननियां रातां न                  
चढन नां गै उस तै सनैह्री परभातां न 
नदी-नालें, झरणें दे बी गीत बेसुरे न 
सज्जन बी बझोंदे सारे उसलै  बेगुरे न 
दिनै-रातीं रौंह्दा जि'यां चढ़े दा ताप ऐ 
एह्दे कोला  बड्डा  नीं कोई  बी श्राप ऐ ।
        
पेई जाह्न रौंसलियां ब्हारां बी मांदियां 
बझोन रातां चाननियां चग्घे चघांदियां 
मुस्कांदे फुल्ल लब्भन मजाकै च घूरै दे 
अल्ले जख्में उप्पर जि'यां लून न बरूरै दे 
दिन बी बछोड़े च बझोंदी पेदी रात ऐ 
एह्दे कोला बड्डा नीं कोई बी श्राप ऐ।
——————————————————

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here