मौत ते ऐ गै जिन्दगी दा खीह्रला सच्च कुन्न नस्सी सकदा इ'दे कोला ब जेह्ड़े जींदे जीऽ मोंए आह्लें लेखा जीʼआ करदे न उं'दा एह् कौड़ा सच्च जिन्दगी लेई लाह्मा गै होआ। जिन्दगी बी सोचें पेदी ऐ जेह् अंʼऊ ऐं तां फ्ही मिगी रज्जियै कीऽ नेईं जीऽ लैंदे? कीऽ हस्सी-नच्ची नेईं लेंदे? कीऽ लोकें कन्नै मिलदे-गिलदे नेईं? कीऽ बलगदे रौंह्दे ओ कुसै दुए गी? आपूं गै अगड़े बद्धियै कीऽ नेईं थम्मी लैंदे खुशियें दे हत्थ। सुनो, अ'ऊं ते त्रेलु दा ओह् तोप आं जेह्ड़ा धुप्प पौंदे गै मुक्की जाग पिच्छुआं रेही जाने लाह्मे गै लाह्मे। ——————————





