में रोज दफ्तर ज’न्नां ते स'ञां लै घर परतोई औना उस्सै रस्ते चा उ’ऐ दफ्तर उ’ऐ लोक उ’ऐ कम्म किश बी नमां नेईं। पर हां……..! मेरे घर परतोने तगर मेरी मां दी फिकर रोज नमीं ऐ त्रीमतै दा इंतजार रोज नमां ऐ धीऽ गी मीं दिखियै उ’दे मुहें उप्पर खिड़दी मुस्कान रोज नमीं ऐ ते रोज नमीं ऐ इ’नेंगी दिक्खियै दूर हुंदी मेरी थकान। --------------------------





