मरदे भाव— कदें प्रगट होई जंदी ओह् कुसै चैंडल ञ्याने आंह्गर चग्घे चगांदी, रीकी दंदीं पांदी छैंह्दे-छैंह्दे घेरा। छूह् मिगी, छूही लै पता ऐ उस्सी खरी चाल्ली लच्छमन रेखा, अज्ज बी उʼऐ अग्ग उग्गलदी अमृत बर्हाना, नेईं सिक्खेआ उन्न अजें। कदें आई खड़ोंदी सामधाम तपदी रेतु दी गिद्दी च लपटोई दी लंघी आई होऐ जिʼयां मरुथल किन्ने। फट्टे दे ओठ भरड़ोए, झलसोए दा मुंहांदरा पोहाने पैर, अड्डियैं बियाइयां बुच्चे नक्क-कन्न गूंढियां बाह्मां, सुन्ना मत्था नां संदूर। बलदी औंदी जिʼयां तंदूर। फ्ही बर्हांदी ओह् मेरे पर रेत भस्म करदी मेरा वजूद। कदें औंदी, ब्हाऊ दे फनाके आंह्गर खश्बो गै खश्बो खलारदी ब्याह्नू सूट लाए दे नत्थ-टिक्का अर्ध-चंद्र सजाए दे गʼल बुगदियें आह्ला हार पाए दे छन-छन करदी श्रृंगार बक्स हत्थै च लैते दे आई खड़ोंदी खलारी दिंदी श्रृंगार दा समेआन दिखदी रीझें कन्नै मिगी आखो मिनतां करदी मेरियां सजाऽ ना मिगी, सजाई लै। औंदी कदें तरपिन्न होए दे, शमानी भुर्के च लभदी, जिऱयां समुंदर गाहियै आई होऐ। सिप्प-मोती, केसें चा किरदे ऑक्टोपस चंबड़े दे पैरें च गैं-गैं लहु-लुहान। त्रेहाई दी व्याकुल मंगदी पानी पच्छोतांदी, बिलकदी बोल्ली पेई— मिट्ठी नदी ही कदें ठाठें बगदी सदी ही कदें समुंदरै खुस्सेआ सारा नीर खारी होई गेई, में जल सीर। उतरदी कदें चन्नै परा सत्तें घोड़ें आह्ले रथै पर सोआर शीतल चाननी च लपटोई दी सुखने गोदै पाई जंदी चन्हांऽ दे बगदे पानियै च बिसले चेते परवाही जंदी बेतरतीब जिंदड़ी– थां-थांह बनकाई जंदी जीनें दा हुनर सखाई जंदी । मेरी कविता.... सियासत दे गलियारें शा दूर गोलमेज़ कान्फ्रैंसें शा दूर आतंकवाद दे कारणें-निवारणें शा दूर दुनियादारी दे पेचें-पलेचें शा दूर मग्न भावें दे महासागर च जित्थै पौंगरदे न भाव उस्सरदे, बधदे, मठोंदे न भाव जींदे, ते कदें मरदे बी न भाव। ————————————





