आखदे इक्क दिन सैल्ले बागें दूर पलाह् दी पुंबली उप्पर कबूतर कबूतरी गल्लां करदे जरमें-जरमें दियां कस्मां खंदे किठ्ठे रोह्नें दियां हामियां भरदे इक्क आखदा जिंद जान तू मेरी इक्क आखदी में अज़लें शा तेरी। इ’न्नें चिर इक्क शैल सन्हाका उच्चा लम्मा माहनूं लभदा सैंसा भरी कबूतरी दा लूं-लूं डरदा कालजा कंबदा आखदी सुन मेरे मैह्रमां एह् ते कोई शकारी लभदा हस्सियै फ्ही कबूतरै समझाया तेरा ऐह्मे गै मन घबराया दिक्ख हां इसदी भोली सूरत निर्मल अक्खां करुणा दी मूरत लबादे शा कोई सज्जन लभदा मनुक्खता दा एह् वंशज लगदा। इ’न्नें चिर होई अंबें दे ओह्ले उस माहनूं ने लबादे खोल्ले धनखै उप्पर तीर चढ़ाया कबूतर बचारे गी बिंधी टकाया कबूतरी करालांदी, पांदी बैन कबूतरा मासां ते खोल नैन भलेआई ने तेरी कीत्ता नास दिक्खी लेआ मनुक्खें दा विश्वास? सारी गल्ल राजे कश पुज्जी उसदा बी गेआ दिल बुज्झी फड़ी शकारी दरोआर लेआया जुर्म ओह्दे शा कबूल करोआआ राजा आखदा, भैनें कबूतरिये तूं गै झल्ली एह् डाह्डी विपदा मेरा बी हुन कालजा कंबदा तूं गै करी लै आपूं न्याऽ तूं गै देई लै दोशी गी सजा। आखदे निम्मोझान जेही सेजली अक्खें कबूतरी बोली में ते गोआआ जीवन साथी मेरे दिये हुन तेल निं बत्ती केह् में करने ने न्यांऽ सुन ओ धरमी राजेआ बस इन्नीं गै तूं सजा सना भांए कोई शकारी बेक्यासा हरी गै लै साढ़े एह् प्राण इ’न्ना इ’नें गी आखी छोड़ लबादे ते असली पान मनुक्खें दी भोली सूरतें च पन्छोंदें निं शैतान साढ़े शा पन्छोंदें निं शैतान ————————





