धरत

0
3
सूरज--

सृश्टि दे वजूद थमां बी
खबरै सदियां पैह्‌लें
धरत ला करदी ऐ चक्कर
अपने तैऽशुदा ग्रैह्‌पथ पर
सूरजै दे आलै-दोआलै ।
इʼयां गै झूटदे-झाटदे
आई जंदी ऐ सूरजै कश
तपी जंदी ऐ बुरी चाल्ली
डरदी ऐ घलने थमां
उठी जंदी ऐ दूर
ठरदी, बर्फ होई जंदी ऐ ।
इस्सै चाल्ली
छिंडे दे स्हाबैं
तैऽ होई जंदे न बसंत,
पत्तझड़, मरझाने आह्‌ले मौसम ।
संजोड़दी, झलदी
सुहामें-माड़े मौसम ।

इ’क्कमीं सदी ऐ जनाब
धरत मनमर्जी पर अड़ी दी
की तपांऽ, की ठʼरां ?
कुसै सूरजै दी मनमर्जी कन्नै ?
तोआहीं, सूरजै गी मासा पसिंद नेईं
महिला सशिक्तकरण दे ढकौंसले
देई दित्ता ऐ फरमान उन्न बी....
जे धरत तुप्पी लै
कोई होर धुरी,
कोई होर ग्रैह्-पथ
कोई होर सूरज ।
भामें बदली लै
ऑर्बिट च अपनी चाल
वामावर्त थमां दक्षिणावर्त ।
अजकल्ल तां गै....
बसंत च होआ’रदा ऐ
पत्तझड़ै दा भरम
पत्तझड़ै च कुश्वा होना
मसनूई नेहा बसंत ।।

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here