बतूरें दी बी केह् दुनिया शदाइयें दा बी केह् जीना चबक्खै चाननी लभदी चबक्खै रूप गै तुं’दा तुं’दे गै नजारे न लोकें च, जमान्ने च तुं’दे गै हास्से न कलियें च, फुल्लें च तुं’दी गै दोआसी ऐ कंडें च, जाड़ें च तुं’दियां गै न रौनकां पींह्गें च, ब्हारें च तुं’दियां गै न कूकां अंबें च, बूरें च तुस गै चित्तै दे कश खुशियें च, झूरें च तुं’दा आं अंश अ’ऊं बी तूं हिरदै च समाए दा जेह्की हिरखै दी हालत ऐ तुं’दा कीत्ता-कराए दा ।





