सफर

0
3
अजें 
कीता गै केह्  हासल !

पैर गै नेईं पौंदे भुञां
ते नजर बी रौंह्‌दी उबड़ी
तुस ते
अपनियें जढ़ें थमां बी
कटोए दे लभदे ओ।

पैह्‌लें
सोच च
सोच गी थाह्‌र ते देओ
हुन बझारत एह्‌की
बुज्झी गै लैओ
जे अजें बी तुस
राह्‌गीर ओ
ते मंजल
मती दूर
अजें
लग्गना ऐ वक्त।

चेता रक्खेओ
ओह् सफर
जो शमानै दी
बुलंदियें तक्कर जंदा ऐ
ताह्‌म्मी उस लेई
परवाज़ भरी जंदी ऐ
धरती थमां गै
परतोई औने गित्तै
धरती पर ।

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here