गुमनाम जां आपमुहार

0
4
एह् जीवन ऐसी कथौनी
जि’यां समुद्र दा डूंह्‌गा पानी
समझो तां सरल सलीस स्हेली-मित्तर
नेई समझो तां फलौह्‌नी।

दुख-दर्द बी इत्थै, सुख-सांद बी इत्थै
सैह्‌न-शक्ति दी परीख्या बी इत्थै
बन्न-सबन्ने विशें दा सार-संखेप इत्थै
प्राण-पखेरू, नैन-प्राण दा मूल बी इत्थै।

संवेदनशील, खुश-गुआर, समझबान मोह्‌तबर
बक्ख-बक्ख लखारी, कवि ते शायर
इत्थुआं गै प्रेरत हौंदे
भांत-संभांते खेतरें दे दानशबर।

कलाकार, लोक-कलाकार, चित्तरकार
जिं’दी जम्मेबारी च बा-अखलाक समाज
अपने कलाम, अपने हुनर च कड़ाकेदार
इंदरधनखी जीवन दे एह् इंदरधनखी फनकार।

मन्ने-परमन्ने, गुमनाम जां आपमुहार
स्याना-न्याना, सुथरा जां गुआर
इक्कला-मक्कला जां मेल-मलापी
घुली-मिलियै सारें दा सांझा एह् स्रिश्टी-संसार।
               ---------------------

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here