बक्त दा खुआना पलें दा ओआखना
खट्टे-मिट्ठे तजरबे चित-चेत्ता सोहामां
शिकवा-शकैत जां हिरखै च बतीत होआ बक्त
जि’यां-कि’यां हारी-सारी रेहा मनमान्ना!
पलें च बंडोए दा बक्त भाएं जुआन रखदा
हर पल जींदे जी तरीख बनदा
कुतै सनैह्री अरंभ ते कुतै मनमान्ना ऐंत्त
कुतै औने आह्ले पलें दा इंतजार करदा।
जख-ठंडे सीत च बांदी ब्हार लेई बे-करार
खिड़दी ब्हारें च किस्से बे-शमार
लोड़चदी जां नेई लोड़चदी तत्ती हवा
तपश ठंडी करै बरखा फुहार।
जदूं कदे पलें च होइयां गल्तियां
सदियें च बंडोइयै दंड-स’जां भुगतियां
सन्हाकड़े पलें दी चाह् इच
कदें सदियें च बंडोइयां गल्तियां।
जंदा पल इक होर ब’रका जोड़ी गेआ
आखे-अनआखे शिकवे कुतै छोड़ी गेआ
पलें दी आवाजाई इच सोहामां तबार
नौएं-नौएं तरीकें च जिंदगी मोड़ी गेआ।
------------------------