कंधा-कोठे कच्चे हे, पर सच्चे हे चौंदे हे, ढौंदे हे, पर गूढ़ी नींदरा सौंदे हे । जदुआं दे पक्के पाए दे, असैं दुख गले कन्नै लाए दे बाह्र बोर्ड लग्गे दा दरोआजे पर रणधीर सिंह रायपुरिया लखोए दा । अंदर कमरा-कमरा बंडोए दा एह् बैड्डरूम ऐ, किचन एह् ऐ, एह् लाबी ऐ बक्ख-बक्ख कमरा ते बक्ख-बक्ख चाबी ऐ असें गी माल्ला आह्ला कोठु ऐ थ्होए दा बाह्र बोर्डै उप्पर रायपुरिया लखोए दा। कमरा-कमरा ए.सी. ऐ साढ़े कोल उ’ऐ पक्खी देसी ऐ नमदे न, गब्भे न साढ़े कोल उ’ऐ फट्टी दी खेसी ऐ छत्तै कन्नै पक्खा लटकोए दा, बाह्र बोर्डै पर रणधीर सिंह रायपुरिया लखोए दा । नां झुंड ऐ, नां झक्क ऐ अद्धी राती धोड़ी रौंह्दी खप्प ऐ बोल्लो जे बिंद, सींघी जंदा सप्प ऐ कुतै थ्होंदी ऐ, कुतै रात भुक्खै गै कटोंदी ऐ गल्ला-कत्था हर कोई लड़ोए दा बाह्र बोर्डै पर रणधीर सिंह रायपुरिया लखोए दा । मालक आं घरा दा, छड़ा बिजली-पानी दा बिल्ल देने आस्तै बच्चें गी स्कूल छोड़ने आस्तै आटा-दाल ढोने आस्तै रौह्न्नां सदा लदोए दा बाह्र बोर्डै पर रणधीर सिंह रायपुरिया लखोए दा ।





