जेल्लै मुखरत होंदी ऐ
किन्ना किश बोल्ली जंदी ऐ
इ’नें बोल्लें गी ते उ’ऐ समझै
जेह्ड़ा आपूं ख़मोश रेहियै उस्सी सुनदा ऐ।
खमोशी बोल्लें इच ढलोइयै
बोल मती गहराई इच डुबोंदे न
डुब्बियै, चलोभी लाइयै
निक्खरियै, खिड़ियै तरोई जंदे न।
दुःख बंडोएआ हल्का होएआ
खुशी बंडोई दुगुनी होई
खमोश र’वो जां बड़बोले बनो
ज़िंदग़ी इ’यां बी कटोई उ’आं बी कटोई।
बोल-चाल, बोल-बोल्ली शा अंजान नेईं
बोल्लें खमोश कीता जां खमोशी गै मसूस नेईं
अपनी दुनिया इच सब किश बर्दाश्त करियै
बोल्लें ते खमोशी दा नाता नौआं नेईं।
----------------------------