हून कविता नेईं होंदी मन तोआंई नेईं मुड़दा। कविता लेई मने गी भावें दी लोड़ ऐ ते संवेदना दा बत्तर बी। ब उं'दे बगैर सब किश कल्लर ठंगर होई गेदा। ते भावें च नमी दी थोह्ड़ ऐ। सब किश खोह्रा खोह्रा ऐ अक्खर रुस्सियै खबरै कुत्थै लुप्प होई गेदे न। कविता ते रूह् च उगदी बा रक्कड़ थमां केह् उग्गना? रूह भाव मंगदी मन सेजला लोड़दा। बा मन चतैंद गै नेईं भाव नुचड़ी नुचड़ी हून सुक्की गेदे न। केह् लखोग? की जे सुक्के दे भाव नमी नेइओ दिंदे। बस छड़ा काकल कोरा नी रौंह्दा। ——————————-





