इक भेठा ऐ चक दयाला दूई भेठा चड़वाल बिच्च बगै तरनाह् नमानी कुदरत दा ऐ कमाल। कूड़-कबाड़ा लोकें दा एह चुप-चपीती जरदी ऐ अन्दरो-अन्दरी कुढ़दी रौंह्दी मुँहा सी नेईं करदी ऐ बजरी लेतर पत्थर ढोई दित्ता करी कंगाल। एह्दी छाती नित्त ध्याड़ी दन्द मशीनी चलदे न एह्दी सुन्दरता गी जानी-बुज्झी टैरें हेठा मलदे न तरस निं खन्दा माह्नू एह्दे उप्पर बिन्द-रोआल। साफ ते सुथरे रौह्न निं दित्ते नदियाँ नाले बन्दे नै पानी गन्दला करी टकाया नीत्तें काले बन्दे नै खूह् तलाS ते नाले मुन्दरे धरत होई बेहाल। ——————————————————





