नकद ते दुहार
तूं मेरे ते अपने रिश्ते गी
नकद नेईं
दुहार समझेआ
ते दुहारी दा रिश्ता
किन्नी क चिर चलदा।
तली ऊपर छाले साईं
में उस्सी बत्थेरा सांभेआ
पर ओह् नेईं बचेआ
तूं समुंदर चांह्दी ही
ते में इक चोई...
रिसदी इच्छा
मिग्गी चेते नेईं
जे में
नां कदूं आखेआ
में नां नेईं खोंदा।
म्हेशा गै
अपने-आपै गी हेठ
रखेआ
उं'दियां सुनियां
उं’दियां गै मन्नियां
उ’नें गलाया
जे पोथियां पढ़ियै बी
तूं चूल्हे गै फूकने न
आ’ऊं बोली पेई
आहो एह् बी सच्च गै...
मेह्नतकश बनाम तमाशगीर
ब’रें, म्हीनें लगदे
डोह्ले, पट्ट बनकाने गी
मैंट इक्कै लगदा फ्ही
छिंज्जें ज़ोर अजमाने गी
कु’न किन्ना ऐ मेह्नती
लहू-पसीना करी इक्क
कु’न, किन्नी हत्थें बाही दी गैंत्ती
तमाशगीरें दिक्खना ते करना छड़ा तमाशा।
कु’न ढैह्ठग
कु’न जित्तग
कु’न लैग माली
कुसदे सिर सूआ
थ्होग...
श्रद्धांजलि
मनुक्खै दे बिछड़ने नै जो कमी होंदी ऐ
ओह् इक्कै परोआरै गी मसूस होंदी ऐ
पर होंदा नेईं लेखक साधारण मड़ो ...
केह् नमां ऐ?
में रोज दफ्तर ज’न्नां
ते
स'ञां लै घर परतोई औना
उस्सै रस्ते चा
उ’ऐ दफ्तर
उ’ऐ लोक
उ’ऐ कम्म
किश बी नमां नेईं।
पर हां……..!
मेरे घर परतोने तगर
मेरी मां दी फिकर रोज नमीं ऐ
त्रीमतै दा इंतजार रोज नमां ऐ
धीऽ...
चेतें दी पटारी
ओह् जेह्ड़े टुरी जंदे
दूर कुते
मुड़ियै वापस
नेई औने गित्ते
कुतै ऐसे थाह्र
जेह्ड़ा अजें तगर
कुसै बी नेईं दिक्खेआ
ओह सब्भै
बिजन नींदरे
औन लेई पौंदे
चेतें दे लोआरें च
ते चेतें दी पटारी
खुलदे गै
सेही होंदा जे
ओह् ते कदें...




