वाह भई, वाह्
अंदर भांबड़ मुहैं हासे
कथनी-करनी दा मेल नेईं
लोकें गी मत्तां देने शा
लगदी तुगी बेह्ल नेईं
अंदरें भरी पलीती ऐ
गंगा न्हाइयै औन्ना ऐं
बड़ा पसोइयै रौह्न्ना ऐं
जित्थें मासां परशंसा होंदी
दुंब ल्हाइयै...
जि’यां अस्स
धूड़ां धारें गै नेईं पौंदियां,एह् शिड़का बी औंदियां
गुबार गै नेईं बुआलदियां, खेतर बी खंघालदियां
एह् शिड़कां जित्थें बी गेइयां, धूड़ां गै पाइयां
एह् शिड़कां बनियां कैह्ली बखलियां।
कु’त्थें-कु’त्थें बुआल नेईं उट्ठे, खुआन नेईं खुब्भे
धूड़ें धुंदला कैह्ली...
खूब बनाओ तरचौली जी
तिल, चौल ते गुड़ रलाइयै
खूब बनाओ तरचौली जी
बैर-बरोध ते मुट-सुट छुड़ियै
बंडेओ कौल्ली-कौल्ली जी।
हिरखै कन्नै बंडेओ लोह्ड़ी
मती बंडो, भामें बंडेओ थोह्ड़ी
त्रुट्टे दे रिश्ते लौएओ जोड़ी
पाएओ नेईं बिंद रौली जी
बंडेओ कौल्ली-कौल्ली जी ।
भेद-भाव निं मनै च...
कृष्ण मुरारी
गुड आफटरनून, कृष्ण मुरारी जी
घर निं आटा-लून, कृष्ण मुरारी जी
छज्जू शाह् ने कीती बंद दुहारी जी
लोह्ड़ी कि’यां मनानी, वैरी सॉरी जी।
छे म्हीने होए तलबां थ्होए दे
अस जिया नें इ’यां जि’यां मोए दे
भली नौकरी थ्होई...




