poems 7 February 2026 1 min read 5

गज़ल

पत्थरें गी सोह्‌ल हिरदै, मोम चेती घालदे मौत, आशक सौ बसीलें रोज सीनै पालदे। मंजला आपूं कोआली पैर उं’दे धोंदियां हिरख-बत्ता जो टुरे ओह् मंजलां निं तालदे। इक लांबू टुंबदे गै ओह् टुरी गे पानियै ना झियाली…

Susheel Begana

Susheel Begana

Writer

पत्थरें गी सोह्‌ल हिरदै, मोम चेती घालदे
मौत, आशक सौ बसीलें रोज सीनै पालदे।

मंजला आपूं कोआली पैर उं’दे धोंदियां
हिरख-बत्ता जो टुरे ओह् मंजलां निं तालदे।

इक लांबू टुंबदे गै ओह् टुरी गे पानियै
ना झियाली बालदे ओह्, ना झियाली स्हालदे।

सार जे औंदी असें नजरें चा तेरी गाखनी
तां कदूं अस हिरख-चाढ़ै जिंदगानी चाढ़दे !

जे बजोगै ठारऽ  काह्‌न्नी कालजै निं चेतदी
डनर अक्खर कैंह् कलेजा काकलें दा जालदे!

सूरजै शा कंड फेरी जो ढली गे ढक्कियां
उम्र सारी ओह् मुसाफर रेह् मस्हारे बालदे ।

मन करै दा हून बंड्डें, चौल ताली गाखचै
बंड चौलें च ‘बगान्ना’ उम्र बीती तालदे ।
Share:
Susheel Begana

About the Author

Susheel Begana 29 articles
View all articles →

Leave a Comment

Susheel Begana

More by

Susheel Begana