poems 7 February 2026 1 min read 3

पीढ़ मनै दी

लोक, हत्थें कन्नै दित्ती दियां दंदें कन्नै खोलदे सज्जन किन्ना दुख देन बिंद नेईं ओ बोलदे फल्लरे पीढ़ भामे किन्नी बी कालजे च दुखडे़ दिलें दे बैरी अग्गै नी फरोलदे।। मेरा गै कलेजा मेरा लहु पीन लग्गेआ पीढ़…

K

Kalpana Tejasvini

Writer

लोक, हत्थें कन्नै 
दित्ती दियां 
दंदें कन्नै 
खोलदे
सज्जन किन्ना दुख देन
बिंद नेईं ओ बोलदे
फल्लरे पीढ़ भामे
किन्नी बी कालजे च
दुखडे़ दिलें दे
बैरी अग्गै नी फरोलदे।।

मेरा गै कलेजा 
मेरा लहु पीन लग्गेआ 
पीढ़ मेरी रूहे दी 
कोई दुआ 
सैह्न लग्गेआ
कुस्सी आखां बक्खला
 ते कुन्न मेरा अपना
मने आह्ले कोठुए च
इ’यै सल्ल रोह्न लग्गेआ।

दिले दा टुकडा़ ते 
जिंद जान आखां जिस्सी
रुह मेरी तड़फी पेई
बिंद पीढ़ नेईं उस्सी
ताम्मी अ’ऊं बतोए दा
 उस्से पिच्छें नस्सी जां
अज्ज मरी जां अ’ऊं
तां रज्जी रज्जी 
खुशी उस्सी।

खरा मेरे बैरिया 
तूं खुशियां गै पा सदा,
अ’ऊं पीढ़ झल्ली लैङ 
तूं छुरियां चला सदा
जे मेरे अत्थरूंऐ च
तुग्गी सुक्ख लभदा
तां मेरी अक्खिएं च 
रोन गै लाया सदा। 

असें ते इक दिन
मरी मुक्की जाना
साढ़ी गल्लें तुग्गी
चेता एह् नोआना
रूहें दे हिरखै शा 
बद्ध कोई दौलत नेईं 
फ्ही फंघ लग्गी गेआ
बेला मुड़ी नई औना। 
————————-
Share:
K

About the Author

Kalpana Tejasvini 25 articles
View all articles →

Leave a Comment

K

More by

Kalpana Tejasvini