poems 7 February 2026 1 min read 3

चल परतोचै

चल हून घरै गी परतोचै। मता फिरी लैता जुआन जागतें-कुड़ियें च हू्न बुड्ढे-लट्ठे बचपनै च बसोई लैचै चल हू्न घरै गी परतोचै। पुच्छने आह्‌लें गी पुच्छन दे आखने आह्‌लें गी आखन दे आलू-कचालू पुत्तर कु’त्थै गे हे…

R

Rachna Vinod

Writer

चल हून घरै गी परतोचै।
मता फिरी लैता जुआन जागतें-कुड़ियें च
हू्न बुड्ढे-लट्ठे बचपनै च बसोई लैचै
चल हू्न घरै गी परतोचै।

पुच्छने आह्‌लें गी पुच्छन दे
आखने आह्‌लें गी आखन दे
आलू-कचालू पुत्तर कु’त्थै गे हे
बाबा जी दी टोकरी च खेला दे हे।

त्रक्कड़ी च कदें तुलै करदे हे
ते कदें त्रक्कड़ी फड़ी तोला दे हे
सेर सवा सेर दा ब’ट्टा बनी
बजन बधा दे ते कदें घटा दे हे।

डाक्टर-डाक्टर मरीज-मरीज खेलदे-खेलदे
शीशे अग्गै खड़ोई फब्बै करदे 
ते कदें शीशा दिक्खियै मुंह् बनाऽ दे हे
चल हू्न घरै गी परतोचै।

पुच्छने आह्‌लें गी पुच्छन दे 
आलू-कचालू पुत्तर कु’त्थै गे हे
मरजी उं’दी मन्नना ऐ ते मन्नन
बाबा जी दी टोकरी च खेला दे हे।
Share:
R

About the Author

Rachna Vinod 49 articles
View all articles →

Leave a Comment

R

More by

Rachna Vinod