poems 7 February 2026 1 min read 4

हौल

परचोल-- मन मता भलखोया, कुतै-कुतै पलचोया किन्ना-किन्ना समझाया, पलें-पलें पतेआया किश हार-गान्नी कन्नै, हिरखी नशानी कन्नै जाने आह्‌ला पल गेआ, औने आह्‌ला पल आया। एह् नेईं मन्नेआ, पतेआए नेईं पतेओया बज्झे…

R

Rachna Vinod

Writer

परचोल--

मन मता भलखोया, कुतै-कुतै पलचोया
किन्ना-किन्ना समझाया, पलें-पलें पतेआया
किश हार-गान्नी कन्नै, हिरखी नशानी कन्नै
जाने आह्‌ला पल गेआ, औने आह्‌ला पल आया।

एह् नेईं मन्नेआ, पतेआए नेईं पतेओया
बज्झे नेईं बझोआ, समझाए नेईं समझोया
किश फर्ज पूरा करांदे, किश शिकवे मटांदे
किश हास्सा हा आया, दलासा हा होया।

किस्सी उठदे न हौल, किस्सी पांदे परचोल
किश झूठ नेईं हा, पूरे सच्च बी नेईं हे बोल
देआरें दी चुप्प, मती ठोस इक ठुक्क
इस्स चुप्प इच मनें दे भेद बी खोह्‌ल।

किश मैंह्‌दी दा रूप, किश शगनें दी धुप्प
कदें चल कदे रुक्क, इत्थें फड़ उत्थें तुप्प
कदें फग्गने दा हास्सा, ठंडी ब्हा दा फंडाका
नजारेदार नजारा रुहानी गुप-चुप।

किश बिखरी गेआ, किश निखरी गेआ
किश थ’म्मी गेआ, किश खिल्लरी गेआ
किश चेत-सम्हाल किश बिसेरमां
किश रोस्सा मनोआ, किश दुःख बसारी गेआ।

--------------------------------
Share:
R

About the Author

Rachna Vinod 49 articles
View all articles →

Leave a Comment

R

More by

Rachna Vinod